OOSTEROEVER IN OOSTENDE
Met deze blog maken wij geen vrienden met de citymarketeers van Oostende. De Oosteroever, een moderne stadswijk nabij de Spuikom -waar door de familie Puystjens als enige in België platte oesters (Ostendaise) worden gekweekt (zie foto hieronder)– wordt door de toeristische sector als hotspot gepromoot. Vanonder onze steeds rimpeligere oogleden bekeken, stralen al die luxe appartementen, veelal bedoeld voor tweedeverblijvers, met hippe conceptstores in de plint vooral kilte uit. Door de hoogbouw staan Fort Napoleon en Lange Nelle, de vuurtoren van Oostende, bovendien in de visuele verdrukking. De upgrade van de Oosteroever voelt -nu nog- als een ontzieling.
NUL EURO OP ZAK
Lange tijd heette de Oosteroever in de volksmond de Blutsyde. Die bijnaam dankte de daar wonende locals aan hun lege beurs. Dat geen enkele projectontwikkelaar betrokken van ‘de nieuwe stad aan de zee’ die deze term in de mond neemt, zegt veel over de huidige doelgroep. Ambitie heeft het gewonnen van de nostalgie.
TATJESPAP
Aan de andere kant van de Visserijdok, bij de halte van de overzetboot (Vlaams voor pont) en de Vistrap, heeft de historische haven godzijdank zijn glans (nog) niet verloren. In dat deel staan de Oostendenaars en vast ook toeristen nog altijd bij vishandel Sabine en het Vispaleis in de rij voor grijze Noordzeegarnalen en garnalenkroketjes. Die garnalen gaan thuis met een gepocheerd of zachtgekookt ei op de tatjespap: een smeuïge puree van bloemige aardappelen en karnemelk. Garnalenkroketjes (en andere zeelicatessen) zijn trouwens ook verkrijgbaar bij De Oesterput, de officiële naam van de oesterkwekerij in de Spuikom.
BLOELING
Aan de levendige kant van de Oosteroever bevindt zich tevens de streekproductenwinkel van Karel en Greet Deschildre. Karel is de zoon van Willy Deschildre, die tot 2016 als slager een gevestigde naam had in de Belle Époquewijk (Petit Paris). De West-Vlaamse boerenhesp, het hoofdvlees en bloeling (smeerbare bloedworst op smaak gebracht met zure appels, rauwe ui en nootmuskaat) zijn dankzij Deschildre in 2009 officieel erkend als streekproducten en die liggen op de Oosteroever nog altijd te shinen in de vitrine. Boerenhesp is een gezouten en gedroogde ham van een fors varken. Tijdens de droogzouting wordt, in West-Vlaanderen, het vlees gekruid met onder meer jeneverbes en kruidnagel. Je eet het op een sneetje koekenbrood met een lik hoeveboter. Hoofdvlees is varkenskop, enkel gekruid met peper, zout en nootmuskaat, die langzaam wordt gestoofd in een uienbouillon.
BABELUTTEN
Dat innovatie traditie niet hoeft te verdringen, dat bewijst Deschildre. Ze hebben er bijvoorbeeld ook zeesaucissen. Deze droge varkensworsten met zeewier zijn in 2019 ontwikkeld met hulp van seaweedchef Donald Deschagt, tot 2025 eigenaar van restaurant Le Homard et La Moule in Bredene, boven Oostende. Anders dan bij de saucisse de Molène gaat de zeesaucisse niet de rookkast in. Niet alles is van vlees, maar bijna alles is wel 100 procent West-Vlaams. Van babelutten (boterbabbelaars) tot Poperingsche Kruydekoecke zonder parelsuikers tot pickles van Wildiers uit het Vlaams-Brabantse Haacht. Een saus van zachte mosterd van De Ster uit Lubbeek en azijn aangevuld met augurk, zilveruitjes en bloemkool maken van deze pickles een friszure piccalilly die het goed doet op friet en een broodje gekapt ofwel een broodje préparé. Benieuwd naar die mosterd? Zowel de zachte als straffe variant is er in een los potje te koop.
SCHEUT VAN ZONNEBLOEM
Plakjes algensalami serveert restaurant Storm als amuse op een houten plank. Die zijn van beenhouwerij Burggraeve, die zichzelf prijst als klasseslager, in Oostende. Niet de harde wind maar patron-cuisinier Michiel Rabaey (tot 2018 docent zevendejaarsstudenten gastronomie aan de gerenommeerde hotelschool Ter Duinen in Koksijde) blaast je er van tafel met een laagtij- en hoogtijmenu dat begint met interessante one bites als meringue van tomaat met daarop Noordzeegarnaaltjes en een mousse van basilicum en een mille-feuille van parmezaan met hummus, ingelegde ansjovis en een scheut van zonnebloem.
HONDSHAAI
Rabaey is actief betrokken bij NorthSeaChefs, die met creatieve recepten (thuis)koks hopen te inspireren maaltijden te bereiden met dat wat de visser op dat moment in de Noordzee vangt. Dat wat nu bijvangst heet of onder vergeten vis wordt geschaard -denk aan steenbolk, hondshaai, tongschar, schelvis, hondstong, heek- zou net zo gewild moeten zijn als zalm en kabeljauw. Bijna de helft van de Belgische visvangst is namelijk bijvangst. Rabaey: ,,Mijn favoriete Noordzeevis is de vis die overblijft als iedereen al heeft gekozen. Ik vind ze allemaal even boeiend.” Zouden we allemaal zo denken, zou de vispopulatie futureproof zijn.
HONDSTONG
Het is een man naar ons hart. Hij bestelt geen vis op voorhand, hij laat zich leiden door de aanvoer van de lokale vissers The catch of the day is dit keer schelvis die hij een korst van mosterd en peterselie heeft gegeven. Daarbij een stamp van gepofte aardappel, pijnboompitjes en rucola, een crunch van zeewier en een beurre noisette. De schelvis volgt op de zeebaars, gemarineerd in de stijl van gravad lax, met watermeloen, radijs, koolrabi, toefjes kruidenkaas, een lichte jus van de marinade en een olie gemaakt van het groen van de radijs. Puur voorjaar proef je bij hem bij de hondstong, een platvis die onder bijvangst wordt gerekend, met erwtjes, tuinboontjes, kropsla, gegrilde groene asperges en een jus van erwt geïnfuseerd met gerookt spek. Hoeveel verder kun je nog opgetild worden?
POMPELMOES
Een storm in een glas water zijn de alcoholvrije drankjes van Michiels levenspartner Nathalie Hiele beslist niet. De uitgelezen sappen van bloedsinaasappel, rode biet en steranijs en eentje met pompelmoes, zwarte thee en tijm veroorzaken hooguit in positieve zin opschudding. Niet alleen met lokale producten en originele drankjes, in alles toont dit stel ballen. In 2018 waren ze de pioniers op de Oosteroever. ,,Er lag niet eens een straat voor de deur toen wij opengingen.”
GO WITH THE FLOW
Met Oosterbrood -een broodatelier annex state-of-the-art patisserie die zich als tweede vestiging van Decock in 2025 op de Oosteroever nestelde- zorgt Storm voor een go-with-the-flow, dat je niet je rug toekeert naar deze rijkeluisbuurt die je graag wat anders wil doen geloven.
Voeten in het zand.
Rosé in de hand.
Tonnen tijd – zo benijd.
Kind schaterlacht – krijgt alle aandacht.
Jodium inhaleren.
Zorgen minimaliseren.
Jezelf to-taal overgeven.
aan het trager-tempo leven.
Genieten van minder.
Van luxe triggers geen hinder.
Als je dit leest, op de voorruit van een koffiebar annex lunchroom annex kinderwinkel, denk je dat je in een pittoresk dorpje bent waar de tijd stilstaat. Het enige dat klopt, is dat de zee heel dichtbij is. Zonder een bovenmodaal inkomen maak je hier geen herinneringen.
ECLAIRS
Niet dat wij tegen luxe zijn. Voor de tarte aux myrtilles (bosbessentaartje), grand-mère (oma’s appeltaartje, zie foto hierboven) en de eclairs van Oosterbrood zijn we maar al te graag bereid in de buidel te tasten. En doet we ook voor een rustieke bol Ostendenoare en al dat andere brood waarvan Luc David en diens zoon Guillaume willen dat het meer is dan ‘een transportmiddel van de charcuterie naar de mond’.
MEISKESVLEES
Met de guimauvekes, de zachte, zoete spekjes die in Vlaanderen meiskesvlees en in Amerika marshmallows heten, van Oosterbrood krijg je menig kind ongetwijfeld aan het schaterlachen. Misschien klopt er meer dan dat gedicht dan wij, degenen zonder roze bril, zien. Wat scheelt in de portemonnee, dat je er drie uur lang gratis kunt parkeren.
Gepubliceerd: juni 2026
